12 خرداد 92
12 خرداد 92 خیلی دلم گرفته.دلم تنگ شده واسه نوشتن واسه خودم واسه همه چی. نمی دونم چرا این روزها از همه شاکیم.هیچی منو خوشحال نمیکنه.توی یک کلام بازم دلم گرفته و هرچی دنبال دلیل میگردم دلیلشو پیدا نمیکنم.
طبق معمول بگذریم.دیشب ایلیا رو بردیم دکتر.قبل از اینکه بریم داخل من و بابایی یه عالمه با ایلیا حرف زدیم که گریه نکنه.وقتی رفتیم داخل اول سلام کرد بعد آقای دکتر که دفترچه تو نگاه میکرد عکستو نشون دادی و گفتی این ایلیا هست اما بعدش گریه رو شروع کردی.دکتر میگفت گوش و گلوت عفونت کرده و باید خشک کننده مصرف کنی.بعد هم که رفتم داروهات رو بگیرم اعصابم به هم ریخت از این طرح مسخره ی پزشک خانواده و اینکه باید دفترچه یه مهر میخورد که بتونم دارو رو بگیرم.
منتظر نشسته بودم و مردم رو نگاه میکردم.یکی پول داروهاش گرون شده بود و پول نداشت.یکی واسه بچه ش شیرخشک میخاست و به خاطر تحریم هیچ جا گیرش نمی اومد.میگفت من که نمی تونم تو این سن بچه رو از شیر بگیرم چی کار کنم؟
خلاصه اصن یه وضی بود
